Wie zijn wij?  Iki en Gai


Hoi ik ben Iki...

Ken je de oude vuurtoren van Okinawa? Die scheve van rood-witte strepen? Met het gouden zoeklicht dat alle golven, vissers en krabbetjes de weg naar land wijst? Nou, daar wonen mijn vader en ik.

Hallo Kaaskop
Maar ik ben geboren in Nederland, het land waar ze elkaar kaaskop noemen - “Hallo Kaaskop, wat een regen, hè? Prettige dag verder, dag Kaaskop.” En waar alle mensen klompen dragen. Ha, daar trappen jullie vast niet in! Hier in Okinawa geloven ze het wel. Dat komt door mijn vader en mij.

Handen en voeten
Heimwee naar Klompenland? Tuurlijk mis ik mijn vriendjes. Maar op Okinawa heb ik nieuwe vrienden. Zelfs een bff (best friend forever) en dat is Gai. Weet je, vrienden maken kan in alle landen, ook al spreek je een andere taal. Praten met handen en voeten doen ze overal.

Op avontuur
Gai en ik verdwalen soms expres, laten Krabbetje slapen tussen de chocolaatjes voor de visite, en surfen op de rug van Reuze Schildpad. We gaan vaak op avontuur, maar chillen ook graag met tablets of films van Fletnix.  Gai is mijn allerbeste vriend, ook al roep ik weleens “Krijg de wasamischurft!” als hij me weer eens laat schrikken.

Konnichiwa (hallo) ik ben Gai

Leuk je te leren kennen! Mijn beste vriendin Iki en ik praten je graag bij over onze laatste avonturen. Heb je al gehoord hoe het helemaal mis ging toen ik de tractor van mijn opa de sloot in reed? Dat mijn rode ondersjees (of zeg jij ‘onderbroek’?) ons gered heeft van een stier? En wat ik graag zou willen weten: hoe hou jij de juf of meester voor de gek?

Binnenstebuiten
Onze juf haar ogen puilden uit toen we allemaal onze kleren binnenstebuiten aanhadden toen we op school verschenen. Handig hoor, die appgroep van groep 5-a. Ook hebben we haar allemaal weleens bij binnenkomst een bloem gegeven, bij elkaar echt een groot boeket! Mondje dicht waar die bloemen vandaan kwamen: uit de tuin van buurman Hiro en het park rond het oude theehuis van de keizer. Ssst.

Zeewierchips
Mijn vader en moeder vinden dat ik niet zo veel kattenkwaad moet uithalen. Ik snap wat ze bedoelen, maar het lukt me soms gewoon niet. Het is net als met het eten van zeewierchips, je weet dat je straks misselijk bent, maar toch eet je door. Genoeg over mij. Jij kunt me vast over jouw avonturen vertellen. Zie ik je later? Nu ga ik surfen, want de golven zijn lekker hoog. Jaa mata (tot later)!

Hoi knapperd, ik ben Krabbetje

Opa Krab zegt altijd tegen me: jij bent geboren in de nacht van het Volle Glas. Dan bedoelt hij: jij ziet alles zonnig in, het glas is bij jou altijd half vol, niet half leeg. Oké, ik ben positief. En ik geef graag complimentjes. Maar dat doe ik ook niet expres, zo ben ik gewoon.

Lief snurken
’s Nachts kruip ik vaak in het nachtkastje van Iki of Gai om ze de volgende dag wakker te maken met: wat snurk je lief, wat ruik je lekker uit je mond, je windjes klinken als do, re, mi van de toonladder.

Complimentjesdag
Maar het allerliefst slaap ik op school in de laatjes. Tussen de gummen, potloden en werkboeken. Ik kan dan haast niet slapen van opwinding (zoiets als de nacht voor je verjaardag), want de volgende dag vindt misschien jij mij wel. En dan is het je geluksdag, want jij mag dan aan alle klasgenootjes complimenten uitdelen. En vergeet vooral de juf of meester niet. Mees, wat zit je haar leuk!

Waar sta jij elke dag voor op?


In Okinawa, een eiland bij Japan, leven mensen die heel oud worden. Niet zo’n beetje oud, maar zelfs nog ouder dan opa en oma en daar dan de vader en moeder van. Wil je weten hoe ze dat doen?

Geheim

Als de haan kraait of de wekker op hun telefoon gaat, springen de mensen van Okinawa niet gelijk hun bed uit. Ze blijven nog even liggen, draaien zich nog een keertje om. En dat is hun geheim.

Luiwammesen? Dat had je gedacht. Hun hoofd en hart zijn namelijk al druk bezig. Die geven antwoord op deze vraag: wat ga ik vandaag eens doen? Waarvoor verlaat ik mijn warme bed?  Ze geven de dag iets om zich op te verheugen, dapper te voelen of trots op te zijn. Een reden om op te staan.

Alles mag
Dat kan van alles zijn. Iets kleins, iets groots. Elke dag hetzelfde of telkens wat anders. Alles mag. Bijvoorbeeld: vandaag red ik een vlinder. Vandaag breng ik oma naar de bloesemboom waar opa haar voor het eerst zoende. Vandaag laad ik de iPad van mijn zus op.

De mensen van Okinawa hebben hier een woord voor: ikigai. Jij mag het uitspreken als ik-kie-kaai. Dit woord is al eeuwenoud, bejaard, maar nog lang niet versleten. De Okinawanen vragen namelijk nog steeds elke dag aan elkaar: wat is jouw ikigai? Waar ben jij vandaag voor opgestaan?

Weer zwart haar

En doordat de mensen van Okinawa dit doen worden ze zo oud. Zo oud dat hun grijze haar bijna opnieuw zwart kleurt en ze weer beginnen met tanden wisselen.

Wie zijn wij?


Home Iki & Gai Scholen Winkelen Spelen Makers Contact

copyright © iki en gai - all rights reserved. | design by xenodesign